ANDRÉDE KRUIJF
Gips, bladgoud, graniet, oesters, motorblokken en Mondriaan.
Moeilijk in een hokje te stoppen.
André de Kruijf maakt beelden van gipsen gebitten, verguldt keien, hangt schilderijen op de punt en zet Max Verstappen naast Mondriaan. Scroll door het atelier.
↓ ScrollHij zoekt de verscheidenheid op. Het buitengewone interesseert hem het meest.
André de Kruijf is moeilijk in een hokje te plaatsen. Hij wil de fijne kneepjes van de kunst begrijpen, en zoekt daarom steeds iets anders op: gebitten in gips, bladgoud op graniet, takken die dwars door een schilderij groeien, een motorblok op vier poten.
Op deze pagina loop je door zijn werk zoals je door zijn atelier zou lopen. Klik op een werk om het groot te zien.
18 holes,
18 Potter-doosjes
Hij besloot ooit alle achttien holes van golfbaan De Houtrak op Potter-doosjes te schilderen. Achttien doosjes meenemen tijdens een ronde was wat onhandig. Dus haalde hij er telkens één uit en at de Pottertjes zo snel mogelijk op.
De Volksmond
Met gipsen gebitmodellen maakte André een doorsnede van de bevolking van de Haarlemmermeer. De mond is het middelpunt: daar komen de wijsheden, de liedjes en de taal vandaan.
De Eettafel
Aan deze tafel eet je nooit alleen. Langs de rand kijkt een rij gebitten mee, om en om van een vrouw en van een man. Allemaal in bladgoud.
- Maat
- 92 × 192 cm
- Blad
- Donkergroen
- Rand
- Vrouwen- en mannengebitten, om en om
- Afwerking
- Bladgoud
Formule 1
Victory Boogie Woogie × Max Verstappen
Een monsterlijke vis verbeeldt de kracht van de monsterlijke motor.
Een bijna levensgroot doek. De wielen van de wagen van Max Verstappen, een vis met tanden, en het ritme van Mondriaans Victory Boogie Woogie die eroverheen dendert.
Het
nu
Kunnen wij het nu eigenlijk wel ervaren?
Het nu is de schakel tussen verleden en toekomst. Maar alles wat je ziet, hoort, voelt, ruikt of proeft, gaat eerst door je hersenen. Tegen de tijd dat je het merkt, is het nu al voorbij.
Wanneer we naar de zon kijken, zien we de zon zoals die ruim acht minuten geleden was.
De spatie
Onderwerp: kunnen wij het nu wel begrijpen of ervaren?
Achter de laatste zin eindigen net… Gelegen was komt de volgende zin.
Dit is mijn kunstzinnige idee over de tijd en het nu.
Als je zinnen uitspreekt, gebruik je geen spaties. Wanneer je zinnen schrijft, gebruik je wel spaties.
Realiseer je dat de spatie functioneert als het nu. Wat achter de spatie ligt, ligt in de toekomstige tijd: dat heb je nog niet uitgesproken. Wat voor de spatie ligt, ligt in de verleden tijd: dat heb je uitgesproken. Door de spatie zie je de toekomst voor je liggen: het volgende woord.
Het leuke is dat een zin die je uitspreekt, dus zonder spaties, niet te lezen is als je hem zo opschrijft.
Waarom zijn alleen herinneringen het ware nu?
Herinneringen zijn in de hersenen opgenomen. Ze hoeven geen tweede keer het circuit door de hersenen af te leggen: dat is al gebeurd, en het zou overbodig zijn als het nogmaals gebeurde. De herinneringen liggen vastgelegd in de hersenen en kunnen te pas en te onpas door ons worden opgevraagd. Dan kijk je naar het ware nu.
De Salon
Alles door elkaar aan de wand, zoals in het atelier. Kies een soort werk of bekijk alles.
Als subjectieve kunst bestaat, bestaat objectieve kunst dan ook?
Kunst wordt algemeen als subjectief gezien. André vroeg zich af of het omgekeerde ook kan, en schreef er een boekje over.
Er bestaat precies één exemplaar. Dat kun je bij hem lenen.
UitleenkaartKUNST! · A. de Kruijf
1 van 1
| Lener | Uitgeleend | Terug |
|---|---|---|
| André (de schrijver) | — | — |
Je naam komt alleen op deze kaart in je eigen scherm. Wil je het boek echt lenen? Vraag het André via WhatsApp.
App André
over een werk, een bezoek aan het atelier of het boek
